SHPËRNDAJE

Për një muaj të tërë çdo vit, nga ora 5:30 deri në mesnatë, kur të gjithë turistët nuk gjenden më, një ekip i pastrimit nga Vatikani vjen në Kapelën Sistine për ta pastruar atë, për të kontrolluar dëmtimin dhe raportuar mbi shëndetin e disa prej më të çmuarve në botën e artit.

Është një proces i përpiktë, skelat duhet të ngrihen dhe të hiqen çdo natë, por nuk mund të mbështeten në mure për të shmangur dëmtimin e pikturave.

“Ne kontrollojmë nëse ka lëkundje të shtresës së bojës,” tha Francesca Persegati, përgjegjëse e pikturave të Muzeut Vatikanit.

Kripë dhe letër

Një nga problemet më të mëdha të Kapelës Sistine është lagështia, sipas Persegati, sepse kjo kryesisht shkaktohet nga fluksi i 25,000 vizitorëve në ditë.

“Trupat tanë janë bërë nga uji kështu që kur vizitojmë Kapelën Sistine, ne sjellim lagështi dhe nxehtësi, të gjithë ngrohin mjedisin”, tha Persegati.

Lagështia shkakton kondensim dhe formon kripe në afresket e famshme të pikturuara në shekujt XV dhe XVI, e cila dëmton ngjyrën.

Për të hequr shtresën e kripës kërkohet një teknikë e mundimshme që përfshin ujë të distiluar dhe letër të hollë japoneze.

“Ne marrim ujë të thjeshtë dhe të distiluar pa kripë dhe me një furçë vendosim një shtresë shumë të hollë në sipërfaqe, kripa është e tretshme kështu që ne e mbështjellim atë në letër, dhe duke hequr letrën, ne heqim kripën”, tha Persegati.

Një grup me 30 censorë të fshehur është në vend përreth Kapelës Sistine për të matur temperaturën, qarkullimin e ajrit dhe numrin e vizitorëve, ndërsa pastruesit e ajrit me teknologji të lartë u instaluan në vitin 2014.

Pse Vatikani po përdor qumështin për të pikturuar ndërtesat e tij?

Temperatura e sallës duhet të mbetet midis 22 dhe 24 gradë Celsius dhe lagështia midis 55 dhe 60%, kështu thuhet sipas shefit të Konservatorit në Muzetë e Vatikanit. Vittoria Cimino.

“Ata janë shënues shumë të saktë dhe ne duhet ta verifikojmë, dhe tani për tani ne jemi shumë të kënaqur me të”, tha Cimino.

Ngjyra të vërteta

Sot teknologjia moderne dhe ndriçimi jo vetëm që lejojnë pastrim më të mirë, por u kanë zbuluar restauruesve ngjyrat e vërteta të pikturuara nga Michelangelos.

Bota u trondit pas një pastrimi dhe restaurimi në vitet 1990, kur zbuloi që Michelangelo në të vërtetë përdorte zarzavate të gjalla, vjollcë dhe të kuqe, sepse për shekuj me radhë supozohej se ai pikturonte në tone të errëta dhe të zbutura. Por kjo ishte vetëm grumbullimi i papastërtisë dhe zhurmës.

“Ishte një dhuratë e madhe të ishe gjenerata e parë pas 500 vjetësh që të kisha privilegjin të shikoja ngjyrat e përdorura nga Maestro Michelangelo,” tha Cimino.

Dëshmitarë të fshehtë

Dy piktura të Rafaelit u zbuluan në Vatikan pas 500 vjetësh, për t’u siguruar që ngjyrat qëndrojnë të gjalla, një ekip ngjyrash mat, duke marrë fotografi me një aparat fotografik, i cili më pas analizohet nga një kompjuter.

“Ne mund të shohim ngjyrën e çdo pikseli të vetëm dhe ta krahasojmë atë gjatë gjithë viteve, për gjashtë muaj ne do të matim përsëri dhe do të shohim nëse diçka ka ndryshuar, është e rëndësishme sepse ne mund të zbulojmë çdo ndryshim edhe para se ato të jenë të dukshme për syrin e njeriut”, tha Fabio Morresi, i cili është përgjegjës për analizën e ngjyrave për Muzeumet e Vatikanit. /CNN/